Eric Reynaud (![[info]](http://p-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small} woodspock) wrote,@ 2004-07-04 19:29:00 |
|
Dimanĉo en Arras - Un dimanche à Arras
Hodiaŭ, mi iris en Arras por trapasi esperantan ekzamenon. Estis la dua grado. Ne tro malfacilis. Se mi sukcesis, mi povos poste trapasi la "Ateston pri Kapableco" kiu, miaopinie, estas la unua kiu validigas kompetentecon pri la lingvo.
Arras estas ankaŭ la urbo kie mi naskiĝis. Mi profitis paŭzon inter ĉiuj partoj de la ekzameno por reiri en la kvartalon kie mi loĝis dum miaj dek unuaj jaroj. Mi neniam reiris tien ekde minimume dudek jaroj. Kiom stranga estas la memoro! Mi rekonis preskaŭ ĉion, eĉ etajn senvalorajn detalojn. Sed mi iom surpriziĝis pri la dimensio de la kvartalo kaj de la stratoj. En miaj memoroj, ili estis multe pli grandaj. Certe estas tiel ĉar mi estis multe pli malgrandra tiuepoke !
*************
Aujourd'hui, je suis allé à Arras pour passer un examen d'esperanto. Le deuxiéme niveau. Ce n'était pas trop difficile. Si je l'ai réussi, je pourrai ensuite passer l' "Atesto pri Kapableco" qui, selon moi, est le premier à valider une vraie compétence dans la langue.
Arras est aussi la ville où je suis né. J'ai profité d'un moment de pause entre les différentes parties de l'examen pour retourner dans le quartier où je logeais étant enfant. Ca faisait bien au moins 20 ans que je n'y étais pas repassé ! La mémoire est quelque chose de vraiment étrange! Je me souvenais de tout, même de petits détails insignifiants. Mais, bizarrement, j'avais le souvenir de rues plus longues et globalement d'un quartier plus vaste ! Le bout de la rue me paraissait alors être le bout du monde. En fait, ce n'est vraiment pas le cas. Ca doit venir du fait que c'est moi qui était beaucoup plus petit à cette époque !
Hodiaŭ, mi iris en Arras por trapasi esperantan ekzamenon. Estis la dua grado. Ne tro malfacilis. Se mi sukcesis, mi povos poste trapasi la "Ateston pri Kapableco" kiu, miaopinie, estas la unua kiu validigas kompetentecon pri la lingvo.
Arras estas ankaŭ la urbo kie mi naskiĝis. Mi profitis paŭzon inter ĉiuj partoj de la ekzameno por reiri en la kvartalon kie mi loĝis dum miaj dek unuaj jaroj. Mi neniam reiris tien ekde minimume dudek jaroj. Kiom stranga estas la memoro! Mi rekonis preskaŭ ĉion, eĉ etajn senvalorajn detalojn. Sed mi iom surpriziĝis pri la dimensio de la kvartalo kaj de la stratoj. En miaj memoroj, ili estis multe pli grandaj. Certe estas tiel ĉar mi estis multe pli malgrandra tiuepoke !
*************
Aujourd'hui, je suis allé à Arras pour passer un examen d'esperanto. Le deuxiéme niveau. Ce n'était pas trop difficile. Si je l'ai réussi, je pourrai ensuite passer l' "Atesto pri Kapableco" qui, selon moi, est le premier à valider une vraie compétence dans la langue.
Arras est aussi la ville où je suis né. J'ai profité d'un moment de pause entre les différentes parties de l'examen pour retourner dans le quartier où je logeais étant enfant. Ca faisait bien au moins 20 ans que je n'y étais pas repassé ! La mémoire est quelque chose de vraiment étrange! Je me souvenais de tout, même de petits détails insignifiants. Mais, bizarrement, j'avais le souvenir de rues plus longues et globalement d'un quartier plus vaste ! Le bout de la rue me paraissait alors être le bout du monde. En fait, ce n'est vraiment pas le cas. Ca doit venir du fait que c'est moi qui était beaucoup plus petit à cette époque !
