Eric Reynaud (![[info]](http://p-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small} woodspock) wrote,@ 2004-10-11 13:57:00 |
|
La ombro de la vento - Carlos Ruiz Zafon - L’ombre du vent
Ekde la unuaj paĝoj, mi pasiiĝis pro tiu romano. Kaj poste ĝi riveliĝis pli kaj pli alloga tra la 500 paĝoj. En 1945, en Barcelono, juna knabo "adoptas" libron en mistera loko nomata "la Tombejo de la Forgesitaj Libroj". Tre impresitaj de la legado de tiu libro, li interesiĝas pri la pasinta vivo de ĝia aŭtoro mistere malaperinta. Tiam li trairas labirinton plena je aventuroj, sekretoj kiuj forkondukas nin tra Barcelono.
Scenario kun peripetioj perfekte kaj mastre ritmita ; fortaj kaj pitoreskaj rolantoj ; bildoplena, klara, subtila kaj riĉa stilo kune konkuras fari de tiu romano tute legindan verkon !
Ce roman m’a passionné dès les premières pages. Et s’est avéré de plus en plus captivant tout au long des 500 pages. A Barcelone, en 1945, après la guerre civile, un jeune garçon "adopte" un livre dans un lieu mystérieux appelé "Le Cimetiére des Livres Oubliés". Très marqué par la lecture de ce livre, il va s’intéresser à la vie passée de son auteur mystérieusement disparu. Il se retrouve alors dans un labyrinthe d’aventures et de secrets qui nous emménent à travers tout Barcelone.
Un scénario à rebondissements au rythme parfaitement maitrisé, des personnages forts et pittoresques, un style imagé, limpide, subtil et riche concourrent à faire de ce roman une oeuvre que je ne peux qu’encourager à lire.
Ekde la unuaj paĝoj, mi pasiiĝis pro tiu romano. Kaj poste ĝi riveliĝis pli kaj pli alloga tra la 500 paĝoj. En 1945, en Barcelono, juna knabo "adoptas" libron en mistera loko nomata "la Tombejo de la Forgesitaj Libroj". Tre impresitaj de la legado de tiu libro, li interesiĝas pri la pasinta vivo de ĝia aŭtoro mistere malaperinta. Tiam li trairas labirinton plena je aventuroj, sekretoj kiuj forkondukas nin tra Barcelono.
Scenario kun peripetioj perfekte kaj mastre ritmita ; fortaj kaj pitoreskaj rolantoj ; bildoplena, klara, subtila kaj riĉa stilo kune konkuras fari de tiu romano tute legindan verkon !
Ce roman m’a passionné dès les premières pages. Et s’est avéré de plus en plus captivant tout au long des 500 pages. A Barcelone, en 1945, après la guerre civile, un jeune garçon "adopte" un livre dans un lieu mystérieux appelé "Le Cimetiére des Livres Oubliés". Très marqué par la lecture de ce livre, il va s’intéresser à la vie passée de son auteur mystérieusement disparu. Il se retrouve alors dans un labyrinthe d’aventures et de secrets qui nous emménent à travers tout Barcelone.
Un scénario à rebondissements au rythme parfaitement maitrisé, des personnages forts et pittoresques, un style imagé, limpide, subtil et riche concourrent à faire de ce roman une oeuvre que je ne peux qu’encourager à lire.
