Eric Reynaud (woodspock) wrote,
Eric Reynaud
woodspock

  • Mood:
  • Music:

Trafita rendevuo



Kadre de "Lille 2004" (vidu http://www.livejournal.com/users/woodspock/644.html), okazis hodiaŭ renkonto kun pluraj skribistoj. La organizantoj demandis ilin skribi novelon kies temo estis "migrado".
Aŭskulti tiujn tutmondajn verkistojn estis interesega kaj instrua, kaj dezirigas legi liajn aliajn verkojn.

Ĉi-poste, konfuze, ĉiudirekte kaj senorde tion mi eltiris :

Marie Desplechin, videble plenkontenta partopreni, havas voĉon kies tembro erarige similas tiun de Carole Bouquet.

Christophe Paviot malkovris siajn skribistajn talentojn tute hazarde, kiam li vidis siajn sendaĵojn al "leteroj de legantoj" de pluraj revuoj preskaŭ sisteme publikigitaj ! Li tamen konfesas ke li preferus iĝi muzikisto, ĉar por li, "muziko estas kiel eble plej ektraktebla ; nur sufiĉas pasi antaŭ malfermitan fenestron de ĉambro kie iu pianas por kompreni tion".
Li ankau diris tion ĉiam nekomprenata de mi : "Kiam vi laboras pri reklamoj, oni ĉiam demandas al vi fari malpli bone ol antaŭe" ??? Ĉu iu helpos min kompreni ?

Oscar Van den Bogaard opinias ke traduko riĉigas verkon. Laŭ li, skribmaniero, kreado jam estas tradukoj. Aŭtoro havas ene historion, sub formo de ideoj, bildoj, sonoj kiujn li deziras transsendi per skribo. Kaj tiu transiro, kiel tradukoj al ĉiajn lingvajn, riĉigas la originalan mensan verkon.
Li ankaŭ rakontis tiun anekdoton : nederlandano, li kreskis en Surinamo. Kiam li estis knabo, li ofte demandis al sia tiea vartistino kiel similas Nederlando, ŝi ĉiam respondis :“ Malfermu la fridujon !!”

Olivier Adam : tre (ĉu tro ?) serioza, kelkfoje ŝajnante preskaŭ turmentata, klarigis ke laŭ li, skribi tute ne enhavas ludan flankon. Kun tio tute ne konsentis ĉiuj aliaj partoprenantoj, ĉiam ridigaj kaj ridetantaj.

Eduardo Berti, argentinano kiu vivas de pluraj jaroj en Francio, rakontis tion: kiam li kreskis , li konstruis imaĝon de nekonata devena lando per la rakontoj de liaj gepatroj. Kiam poste , plenkreskuliĝita, li iris tien, tiuj imaĝoj riveliĝis tre foraj de la realeco.

Fanny Chiarello (legu la antaŭan tekston) kiu afable skribis dediĉon sur ŝian lastan libron "Ĉiuj staras surdorse"). Dankon !

Nadine Bismuth, el Kanado ankaŭ partoprenis la renkonton ; nur ĉinano Wang Chao mankis.

**********

Dans le cadre de Lille 2004, (voir http://www.livejournal.com/users/woodspock/644.html) avait lieu aujourd'hui à Lille, une rencontre avec plusieurs écrivains. Les organisateurs leur avaient demandé d'écrire une nouvelle sur le thème de la migration.
Ecouter ces auteurs venus du monde entier fut très intéressant et enrichissant et donne envie lire leurs autres oeuvres.

Voilà, pêle-mêle, tous azimuts, et sans aucun ordre de ce que j'en ai gardé :

Marie Desplechin, visiblement très à l’aise et ravie d’être là, posséde un timbre de voix qui ressemble à s’y méprendre à celui de Carole Bouquet !

Christophe Paviot s’est découvert des talents d’écrivain par hasard, en voyant que ses envois aux Courriers des Lecteurs de diverses revues étaient quasi systématiquement publiés ! Il avoue cependant qu’il aurait préféré être musicien, car pour lui , "la musique est on ne peut plus abordable; il suffit de passer devant la fenêtre ouverte d’une piéce où l’on joue du piano pour s’en rendre compte ".
Il a aussi eu cette phrase que je cherche encore à comprendre : "La publicité est le seul métier où on vous demande de faire moins bien que la fois précédente" ??? Quelqu’un pour m’aider ?

Oscar Van den Bogaard pense qu'une traduction enrichit une oeuvre. Pour lui, l'écriture, la création, c'est déjà une traduction. L'auteur a en lui une histoire, sous forme d' idées, d'images, de sons qu'il va chercher à retransmettre en l'écrivant. Et ce passage, tout comme ensuite les traductions vers d’autres langues, enrichit l'oeuvre initiale qu’il avait en tête. Il a rapporté aussi cette anecdote : néerlandais, élevé au Surinam, il racontait que, enfant, quand il demandait à sa nourrice, là-bas, de lui décrire ce qu'étaient les Pays-Bas, en europe, celle-ci lui répondait immanquablement : ''Ouvre le frigo !!!"


Olivier Adam : très (trop ?) sérieux, semblant presque tourmenté par moments, expliquait que pour lui, écrire ne peut en aucune manière avoir un aspect ludique. Ce en quoi il se démarquait de tous les autres auteurs présents , drôles et souriants .

Eduardo Berti , argentin vivant en France, lui racontait qu’il avait été élevé en se faisant l’image de son pays d’origine par ce que ses parents lui en décrivaient. Quand adulte, il s’y est rendu, cette image s’est avérée très éloignée de la réalité.

Fanny Chiarello (voir mon précédent article) m'a dédicacé son dernier livre: "Tout le monde est allongé sur le dos". Merci !

Nadine Bismuth, du Canada participait aussi à la rencontre . Seul manquait le Chinois Wang Chao.
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic
    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments